สุภาษิตดอกไม้
จงเป็นเหมือนดอกไม้หลายหลายดอก
ผลิกลีบออกกล้าแกร่งทุกแห่งหน
ด้วยเธอคือดอกไม้ของมวลชน
เมื่อเกิดขึ้นคงทนตลอดกาล
จงยอมปลดปลิดกลีบแห่งตัวตน
ให้ดอกอื่นบานเบ่งแผ่กิ่งก้าน
อย่าผลิดอกออกมาอย่างสามานย์
คอยดูดเลือดคนนับล้านเพื่อเลี้ยงตัว
###########################
๑. ..ดอกไม้งาม งดงาม ตามคุณค่า
..แม้ดอกหญ้า ยังงามงด ดูสดใส
..หากแม้นคน ที่ว่างาม งามด้วยใจ
..คงเปรียบได้ กับไม้งาม ที่ไม่โรย
๒. ดอกไม้งาม นามสรรพ ประดับหล้า
แม้ดอกหญ้า ไร้นาม งามหาโหย
หากคนงาม ตามกาย แต่ใจโกย
คงงามโดย โชยกลิ่น มลทินทราม.....
๓, ดอกไม้งาม ตามแต่ใจ ใครจะชอบ
มองรอบรอบ นับหนึ่ง ถึงสองสาม
สี่ห้าหก เจ็ดแปดเก้า เขาก็งาม
นี่คือความ งามแตกต่าง ไม่ตั้งใจ
๔. ดอกไม้งาม คำนึง พึงเพียงรูป
แต่เมื่อจูบ เหม็นกลิ่น สิ้นใจหมาย
ดอกหญ้าแม้ ไม่งาม ล้ำเลอใคร
นำมาใช้ ไหว้ครู ดูค่าดี.....
๕ . ดอกไม้ใด งามทั้งรูป และคุณค่า
บอกได้ว่า เสริมสง่า เพิ่มราศี
ทั้งกลิ่นหอม รูปสวยไซร้ ไร้ราคี
เช่นจำปา จำปี ที่นิยม
๖. ดอกไม้งาม นำมา ประดับกาย
จริยธรรม นำใจ ให้สวยสม
ดอกไม้ย่อม งอมเฉา ร้าวระดม
จริยธรรม งามชม คมชีวี...
๗. แม้ดอกไม้ เหี่ยวเฉา เจ้าเหือดแห้ง
เหลือกลิ่นแรง ทำบุหงา พาสดศรี
เปรียบหญิงสาว เจ้าขยัน หมั่นทำดี
สักวันมี คนเห็นค่า อย่าท้อใจ
๘. พรรณนา บทกวี มาลีวรรณ
ติณพรรณ จรรยา อดิศัย
หวังผู้อ่าน ผ่านตา สาธยาย
มิหลงไหล ในรูป อุปาทาน...ฯ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น